Z polecenia generała von Kanitza rozpoczęto naprawę murów, baszt i barbakanów, uzupełniono zasoby broni i amunicji, pogłębiono, poszerzono i wypełniono wodą fosę, wybudowano nowe dzieła ziemne, w tym liczne stanowiska ogniowe, umocnienia przeciwskarpy fosy, lunetę z suchą fosą, gdzie mieściło się 200 osób i 4 armaty, podwyższono nadszaniec bastionu św. Jakuba, miasto otoczono transzejami i palisadami, rozłożono fugasy. Najsłabsze fortyfikacje znajdowały się po zachodniej stronie miasta. Na liniach obrony zewnętrznej oraz barbakanach, basztach i bramach rozmieszczono ok. 100 dział.
thumb|left|Fortyfikacje Torunia w 1703 roku|300px
Przebieg W marcu 1703 roku Szwedzi ruszyli z Małopolski na północ. 2 maja 1703 roku pobili wojska saskie pod Pułtuskiem i rozpoczęli marsz w kierunku Torunia. Przyśpieszono wówczas gromadzenie zapasów, do miasta zgoniono z pól bydło i zburzono okoliczne młyny. 9 maja do miasta przybył generał lejtnant , który przejął dowodzenie obroną Torunia. 23 maja w okolicy pojawiły się pierwsze szwedzkie oddziały, a obrońcy spalili zabudowania i roślinność na Kępie Bazarowej. 24 maja podpalono przedmieścia i zburzono kościoły św. Jerzego i św. Katarzyny, które znajdowały się poza murami miasta. Powołano pod broń milicję złożoną z mieszkańców.