Latem 1944 został ponownie awansowany (na podporucznika); powierzono mu dowództwo plutonu ciężkich karabinów maszynowych. W grudniu 1944 r., po rozformowaniu jednostki, zerwał kontakty organizacyjne z AK. Na krótko zamieszkał w miejscowości Wzdół Wielki, bezskutecznie szukając pracy. 20 stycznia 1945 r. w poszukiwaniu pracy przeniósł się do Krakowa, gdzie w marcu 1945 został zmobilizowany do LWP. Od 5 marca 1945 służył w 66 pułku piechoty (według innych źródeł w 61 pp) 17 Dywizji Piechoty WP. Mianowany adiutantem dowódcy batalionu 17. Dywizji Piechoty WP. Swą AK-owską przeszłość ujawnił w październiku 1945 r.
W styczniu 1946 przeniesiony do pracy w wojskowym wymiarze sprawiedliwości jako kierownik kancelarii i sekretarz Wojskowego Sądu Garnizonowego, a później Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie. W sierpniu 1946 mianowany porucznikiem, w lipcu 1948 kapitanem. W październiku 1946 przeniesiony do Wrocławia.
7 października 1946 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego, ale naukę przerwał po pierwszym roku. Od 11 lutego do marca 1946 kierownik kancelarii, a do października tego roku sekretarz WSR w Rzeszowie.