i powołanie pierwszych obszarów Natura 2000 w 1998 r.
Formy ochrony przyrody Współczesne formy ochrony przyrody zapewnia prawo federalne o ochronie przyrody z 20 grudnia 1976 r. Administracją zajmuje się Federalny Urząd Ochrony Przyrody (Bundesamt für Naturschutz) z siedzibą w Bonn. Duże kompetencje mają też poszczególne landy, które mają własne regulacje prawne i np. decydują o powoływaniu parków narodowych.
Niemieckie prawo wyróżnia następujące formy ochrony przyrody:
Rezerwat przyrody (Naturschutzgebiet) – wprowadzone do prawa w 1920 r., najstarszy powstał w 1921 r. w dolinie Neandertal koło Düsseldorfu, następnie w Siedmiogórzu koło Bonn (w miejsce obszaru chronionego Drachenfels od 1836 r.) i rezerwat Pustaci Luneburskiej. Pod koniec 2009 r. istniało 8481 rezerwatów na powierzchni 13 014,2 km². Średni rozmiar rezerwatu wynosi 154 ha, choć 60% z nich ma powierzchnię poniżej 50 ha, a 208 powierzchnię powyżej 1000 ha. Należy przy tym uwzględnić, że część rezerwatów (w tym dwa największe) znajduje się na morzu. Tylko jeden rezerwat ma charakter ścisłego: Königsbrücker Heide na Łużycach powołany na terenie dawnego poligonu wojskowego.