Kolejne miejsca zajmowały: Kock (44), Radzyń (38). Średnia wielkość gmin w województwie to ok. 27 miejscowości, jednak zdarzały się również składające się tylko z jednej osady (Kalinowszczyzna, Piaski, Wieniawa).
W 1765 r. Żydzi łukowscy posiadali aż 76 domów. Pozostałe rodziny (61) mieszkały w budynkach czynszowych. Natomiast w 1789 roku starozakonni dysponowali już 119 domami, gdy w całym mieście było ich jedynie 202.
Antysemityzm W Łukowie zdarzały się akty wrogości, czy przemocy, gdy na przykład oskarżono starozakonnych o rzekomą kradzież Najświętszego Sakramentu i zażądano oddania dwóch domów przy rynku. Według Franciszka Tannera w 1677 r. miało dojść do pogromu, jednak tak naprawdę w mieście wybuchł pożar, a mieszkańcy bili Żydów kijami za nieumyślne zaprószenie ognia.
1920 Podczas wojny polsko-bolszewickiej, 12 sierpnia 1920 r. miasto zostało zajęte przez bolszewików, którzy od razu zabrali się za ustanawianie komunistycznej władzy. Powołali do życia Rewkom, czyli Komitet Rewolucyjny. Nie zdążył on jednak rozwinąć działalności, bowiem po kilku dniach bolszewików wyparło z Łukowa wojsko polskie. Podczas przebywania w Łukowie Rosjan wielu Żydów uwierzyło w hasła komunistów, otworzono przed nimi sklepy, które zostały doszczętnie opróżnione.