Do tego czasu zabezpieczaniem i uruchamianiem wyposażenia zakładów, które przed rokiem 1939 znajdowały się na terenach leżących poza granicami II RP (przekazywanych Polsce w ramach rekompensaty za utracone Kresy Wschodnie), zajmowała się Morska Grupa Operacyjna, działająca od 13 marca 1945 roku w Bydgoszczy.
Sytuacja w Szczecinie była szczególnie trudna – do oficjalnego przekazania miasta polskiej administracji (5 lipca 1945 roku) Rosjanie wywieźli znaczną część sprzętu i zagospodarowali mniej zniszczone obiekty (w tym stocznię Vulcan). Starania o ich odzyskanie długo były bezowocne. Nie sprzyjało im początkowe stanowisko polskich władz centralnych. Faworyzowanie planów rozbudowy portów i stoczni Gdańska i Gdyni kosztem Szczecina zarzucano nawet Eugeniuszowi Kwiatkowskiemu, ministrowi przemysłu i handlu w latach 1926–1930, intensywnie zabiegającemu w czasie II RP o zwrócenie się Polski w stronę morza (autorowi pojęcia „polityka morska państwa”).