Krytyka Tak jak zostało wspomniane powyżej, teoria refrakcji zakłada, że system literacki kontrolowany jest przez patronat i środowisko zawodowe, a więc jednostki oraz instytucje pochodzące z wewnątrz systemu oraz spoza niego mają funkcję kontrolną wobec poetyki, ideologii oraz refrakcji. Czynnikami kontrolującymi są również poetyka dominująca, język i uniwersum dyskursu. Jednak założenie, że różnego rodzaju instytucje pełnią rolę ograniczeń w taki sam sposób jak język lub uniwersum dyskursu nie jest zrozumiałe; różnica pomiędzy literackim lub systemowym produktem refrakcji a kontrolerami mającymi potencjalny wpływ na refrakcję jest bowiem zbyt ogólna. Ponadto, kwestia patronatu jest w modelu Lefevere’a zbyt sztywna, ponieważ jego trzyczęściowa struktura jest w rzeczywistości dużo bardziej elastyczna. Lefevere twierdzi co prawda, że wszystkie trzy elementy patronatu (ekonomiczny, statutowy i ideologiczny) mogą występować w kilku kombinacjach, jednak nie wyjaśnia to kwestii rozróżnienia tych elementów od siebie nawzajem lub od innych ograniczeń.