W przypadku klasycznej zapory sieciowej wszystkie urządzenia w sieci prywatnej są traktowane na równi. Jeżeli jedna z tych maszyn zostanie zaatakowana, może posłużyć jako baza do wykonywania ataków na pozostałej części sieci, w szczególności używając zaufanych protokołów sieciowych takich jak rlogin. Stąd trend, aby korporacje bezpieczeństwa używały systemów posiadających wszystkie aspekty klasycznej zapory z centralnym zarządzaniem, takie jak np. rozproszone zapory sieciowe.
Rozproszone zapory sieciowe zapobiegają atakom zarówno na komputery korporacji, jak i zabezpieczają przed użyciem już przejętych maszyn do eskalacji ataku. Skompromitowany komputer w sieci korporacji oznacza podatność całej sieci. Atakujący może bez oporów spenetrować sieć korporacji i ukraść lub uszkodzić jej aktywa.
Działanie Rozproszone zapory sieciowe są często oprogramowaniem działającym w trybie jądra systemu operacyjnego, na dole modelu OSI. Filtrują cały ruch sieciowy, niezależnie od pochodzenia – Internetu czy wewnętrznego. Uznają zarówno Internet, jak i sieć prywatną firmy jako „nieprzyjazne”. Bronią indywidualną maszynę w taki sam sposób jak zewnętrzna zapora sieciowa broni całość sieci.