Informacje oraz dane dotyczące punktów podstawowej osnowy geodezyjnej dla terenu Polski, w zakresie osnowy magnetycznej zgromadzone i dostępne są w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym na poziomie zasobu centralnego.
2012–2021 Ze względu na dokładność oraz sposób jej zakładania osnowę magnetyczną w latach 2012–2021 dzieliło się na: osnowę podstawową fundamentalną – stanowiły ją punkty wyznaczone w sieciach o najwyższej dokładności, które przenoszą na teren Polski europejski magnetyczny układ odniesienia, określony poprzez sieć obserwatoriów magnetycznych w Europie. Fizyczną realizacją tego układu były magnetyczne punkty wiekowe, na których wyznaczono co najmniej trzy niezależne elementy wektora natężenia pola magnetycznego Ziemi, a wyniki pomiarów zostały odniesione do wartości określonych w obserwatorium magnetycznym. Punkty osnowy powinny być rozmieszczone nie rzadziej niż 1 punkt na 20 000 km². osnowę podstawową bazową – stanowiły ją punkty wyznaczone w sieciach o najwyższej dokładności realizujące przyjęte układy odniesienia. Tworzyły ją punkty krajowego zdjęcia magnetycznego o średnim zagęszczeniu 1 punkt na 500 km².