Do holowania statków po raz pierwszy w Rosji zastosował francuski system przeciągania ich przy użyciu stalowej liny ułożonej na dnie rzeki. Po zakończeniu prac Janicki pełnił przez kilka lat funkcję dyrektora żeglugi parowej na tej rzece. Później pracował również w Zagłębiu Donieckim, przyczyniając się do rozwoju miejscowych kopalń. Był również jednym z założycieli Towarzystwa kopalń rud żelaznych w Krzywym Rogu.
Na podstawie wieloletnich studiów oraz praktyki inżynierskiej w 1879 roku Janicki opracował także własną teorię spławiania rzek. Dwie rozprawy o sposobie ulepszenia żeglugi rzecznej ogłoszone zostały w czterech językach: po rosyjsku, francusku, niemiecku oraz po polsku. Opublikowane zostały m.in. w 1882 roku w polskim czasopiśmie technicznym „Przegląd Techniczny” oraz w formie książkowej w języku niemieckim. Publikacja zwróciła uwagę środowiska hydrologicznego na całym świecie i została wydana również w języku angielskim pt. Memoir on a New Kind of Movable Dam w Stanach Zjednoczonych, a jej publikację sfinansował amerykański rząd.