Zawartość i znaczenie Kodeks zawierał dwa dzieła Jordanesa: Romanę i Geticę. Już na początku XIX wieku brakowało kart, na których znajdował się początek Romany (do ostatnich słów 56 caputu – tekst rozpoczyna się słowami et finis) i koniec Getiki (brakuje końcówki caputu 299 – tekst urywa się na słowie regi – i dalszych 17 caputów)Th. Mommsen, Prooemium, s. XLVII; F. Wilken, Geschichte, s. 297.. Początek tekstu Getiki znajdował się na stronie 51vF. Wilken, Geschichte, s. 297..
Przez Mommsena przekaz kodeksu uważany był za najlepszy spośród mu znanych, jakkolwiek sam tekst tego rękopisu rzadko jednak świadczył przeciwko innym. Zaliczył on go do przekazów klasy pierwszej, w której był najlepszy. W kodeksowej kopii Jordanesa opuszczono w dwóch miejscach kilka słów w Getice: część caputu 200 (fide et consilio ut diximus clarus) i część 222 (obicientes exemplo veriti regis) oraz znalazły się w nim nieliczne (w liczbie czternastu) błędy tam, gdzie inne rękopisy tej grupy przekazują lekcję właściwąTh. Mommsen, Prooemium, s. XLVII-XLVIII. Tłumaczenie pominiętych fragmentów – c. 200: „[...] jak powiedziałem, słynął z wierności i z rady”, c. 222: „[...] w trosce [...] króla. Mieli bowiem przed oczami przykład [...]”, za: Jordanes, O pochodzeniu i czynach Gotów, tłum. E. Zwolski, w: E. Zwolski, Kasjodor i Jordanes.