W 1875 roku grupa osiemnastu właścicieli posesji, leżących przy równoległej ulicy Piotrkowskiej pomiędzy numerami 129 i 163, pod przewodnictwem Józefa Gampego i Ernesta Kindermanna, zwróciło się z prośbą do władz miasta o pozwolenie na podział działek, ciągnących się równoleżnikowo od Piotrkowskiej do Wólczańskiej i wytyczenie nowej ulicy, będącej przedłużeniem istniejącej już Spacerowej, lecz oddalonym o przecznicę na północ od ulicy Andrzeja, ze względu na chęć pozostawienia zlokalizowanej tam świątyni.

Kolejna prośba została przedstawiona w 1884 roku, a ostatecznie odcinek ulicy, począwszy od ulicy Rozwadowskiej (obecnie ulica Ludwika Zamenhofa) do ulicy św. Anny (obecnie Aleja Adama Mickiewicza) wytyczono w roku 1888. Nowy fragment ulicy figurował na mapach pod roboczą nazwą Nowo-Spacerowa.

XX wiek Obie dotychczas istniejące ulice połączono dopiero w 1904 roku, po przejęciu przez Magistrat Miasta Łodzi części posesji należącej do Braci morawskich, na której znajdował się wcześniej wspomniany dom modlitewny, nadając całości ujednoliconą nazwę Spacerowa.

W 1913 roku ulicę wydłużono do ulicy Karola (obecnie ulica kpt. Franciszka Żwirki).