W latach siedemdziesiątych doprowadził do końca siedmiotomowe dzieło Storia del pensiero filosofico e scientifico (1970-1976), które stanowi jeden z podręczników cieszących się największym uznaniem przedstawicieli kultury filozoficznej na włoskich uniwersytetach.
Filozofia i historia nauki Kwestia odróżnienia nauki od nie-nauki od zarania dziejów stanowiła istotny problem dla samego rozwoju wiedzy naukowej. Podobną, istotną rolę w rozwoju wiedzy odgrywała filozofia, wpływając stymulująco na rozwój matematyki (pitagoreizm w czasach starożytnych oraz kartezjanizm w mechanice i geometrii analitycznej). Tradycyjna wizja, która widziała w filozofii naukę pierwszą, wytyczającą zadania naukom szczegółowym została jednak zakwestionowana. Miał na to wpływ gwałtowny rozwój techniki i nauk szczegółowych, które wyemancypowały się i usamodzielniły w stosunku do podstaw, które wytyczała naukom filozofia. Nauki szczegółowe głęboko zreformowały założenia bazowe, określające ich kierunek w rozwoju i często występowały przeciwko dominacji i uroszczeniom filozofów, co spowodowało efekt sprzężenia zwrotnego w postaci przyswojenia sobie przez filozofię osiągnięć i krytyki fundamentów tych nauk.