Choć pod kątem wielu aspektów Wampir był jednym z najgorszych filmów, jakie widziałem, dysponował też scenami chwytającymi widza z brutalną bezpośredniością.” Prasa w Paryżu wydała Wampirowi mieszane recenzje. Po francuskiej premierze Herbert Matthews (The New York Times) uznał, że Wampir to „halucynogenny film”, który „albo trzyma widzów w stanie oczarowania rodem z długiego koszmaru, albo przyprawia ich o histeryczny śmiech”. Przez wiele lat od momentu wydania film określany był przez krytyków mianem jednego z najmniej udanych dzieł Dreyera.
Współcześni opiniodawcy oceniają film pozytywnie. Agregujący recenzje filmowe serwis Rotten Tomatoes, w oparciu o dwadzieścia siedem omówień, okazał obrazowi stuprocentowe wsparcie. Ocena opatrzona jest komentarzem: „Pełen dezorientujących efektów wizualnych Wampir w reżyserii Carla Theodora Dreyera stanowi obraz niepokojący zarówno pod względem teorii, jak i koncepcji”. Współpracujący z witryną Allmovie żurnalista Tood Kristel wycenił film na (cztery i pół gwiazdki). Kristel pisał: „Wampir nie jest najłatwiej dającym się lubić klasykiem, nawet jeśli jest się miłośnikiem horrorów z lat trzydziestych. Jeżeli jednak wobec powolnej akcji i niejednoznacznej fabuły wykażesz się dozą cierpliwości, przekonasz się, że film ma do zaoferowania uderzającą wizję.