Na czele organizacji stał Komitet Wykonawczy, a dzieliła się na kilka grup, z których trzecią kierował Edward Dubowik będąc w randze porucznika. 2 marca 1945 roku za działalność w POP jej Komitet Wykonawczy awansował go do stopnia kapitana. Został także odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, który w 1957 roku został zweryfikowany. W marcu 1945 roku odzyskał wolność i włączył się do przygotowywania polskiej młodzieży, a będącej jeszcze na terenie Niemiec do przyszłej działalności w Polsce Ludowej. Porozumiał się w tej sprawie z Ambasadą Polską w Paryżu i uzyskawszy od niej zgodę przystąpił do zorganizowania na terenie Niemiec Zachodnich Związku Młodzieży Polskiej. Siedziba kierownictwa mieściła się w Getyndze, a Dubowik stanął na jej czele. Organizował polskie szkolnictwo, które w Niemczech było podległe placówce Polski Ludowej, tzw. Centrali Szkolnictwa Polskiego. W Getyndze zorganizował ośrodek szkoleniowy, w którego skład wchodziły: szkoła powszechna, gimnazjum ogólnokształcące, szkoła mechaniczna i kurs szofersko-mechaniczny. Wobec szykan ze strony ugrupowań reakcyjnych w lutym 1946 roku we wszystkich szkołach Ośrodka Szkoleniowego w Getyndze przerwano naukę.