W poprzednim miesiącu duchowny ten należał do grupy kapłanów, która bezskutecznie usiłowała uzyskać u cara Mikołaja I zgodę na pozostanie przy obrządku unickim.
Cerkiew w Żerczycach ostatecznie stała się świątynią prawosławną na mocy postanowień synodu połockiego w 1839. W 1847 oszacowano liczbę uczęszczających do niej wiernych na 1026 osób.
Nowa cerkiew prawosławna W latach 1869–1871 na miejscu starszych świątyń powstała nowa cerkiew prawosławna, której plan opracował dwa lata przed rozpoczęciem budowy Leonard Krzyżanowski. W 1872 poświęcono gotowy obiekt. Budowę częściowo sfinansowano ze sprzedaży wartościowych wotów ofiarowanych dawniej przez wiernych w podzięce za łaski otrzymane za pośrednictwem czczonej w Żerczycach kopii Tichwińskiej Ikony Matki Bożej.
W końcu lat 90. XIX w. do świątyni uczęszczało 1875 osób, zaś na początku kolejnego stulecia – 2085. Na początku XX w., w związku z reorganizacją podziału administracyjnego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, żerczycka cerkiew znalazła się w eparchii grodzieńskiej. mały|Nagrobek z 1906 w sąsiedztwie cerkwi w Żerczycach W 1915 prawosławni mieszkańcy Żerczyc udali się na bieżeństwo.