Badaczka, pragnąc dalej kontynuować badania, wystąpiła do Rady Badań Medycznych o sfinansowanie kolejnych badań, nad którymi pracowała aż do 1993.
Satysfakcjonujące wyniki pilotażu hematolożka chciała potwierdzić próbą długoterminową, której oznaczono LA-03, a także badaniem z randomizacją, z kontrolą w postaci deferoksaminy. Nadano mu symbol LA-01. Większość probantów, których wybrano do LA-03, uczestniczyła wcześniej w badaniach Olivieri nad deferipronem. Tym razem jednak skuteczność specyfiku i bezpieczeństwo jego używania miało określać stężenie żelaza w wątrobie. Tym razem Rada badań Medycznych postawiła przez uczoną warunek znalezienia sponsora w obrębie przemysłu farmaceutycznego. Została nim firma Apotex. W 1993 podpisano kontrakt na 3 lata, na podstawie którego Nancy Olivieri i jej współpracownik doktor farmakologii Gideon Koren otrzymywali sumę 120000 dolarów rocznie na przeprowadzenie randomizowanego badania. Naukowcy podpisali też klauzulę poufności, zabraniającą im dzielić się jakimikolwiek informacjami dotyczącymi tej próby klinicznej przez następne 4 lata, z wyłączeniem działań potrzebnych dla rejestracji deferipronu i jego wprowadzenia na rynek. Klauzula ta nie została przedstawiona komisji etycznej, która analizowała protokół próby klinicznej. Stała w sprzeczności z obowiązującymi regulacjami.