Wjazd na dziedziniec prowadził na osi skrzydła zachodniego. Od początku przewidywano cztery skrzydła otaczające dziedziniec, jednak w pierwszej fazie zachodnie skrzydło wykonano jedynie na poziomie fundamentów. Zamek funkcjonował więc początkowo jako założenie trójskrzydłowe. Dopiero na początku XV wieku skrzydło zachodnie wzniesiono według zmienionej koncepcji. Jego ściany miały około 0,7 m grubości, podczas gdy pierwotnie planowano mury o grubości około 2 m. Z tego względu prawdopodobnie było ono niższe od pozostałych skrzydeł, a ewentualna górna kondygnacja mogła zostać wykonana w konstrukcji szkieletowej.
Piwnice i przyziemie pełniły przede wszystkim funkcje gospodarcze. W skrzydłach północnym i wschodnim lokalizuje się browar, piekarnię i kuchnię. Pomieszczenia mieszkalne oraz reprezentacyjne znajdowały się na piętrze. Najważniejsze było skrzydło południowe, w którego wschodniej części mieściła się kaplica. Z sąsiadującym z nią pomieszczeniem, interpretowanym jako refektarz, wiąże się pozostałość pieca typu hypocaustum odkryta w piwnicy.