Melchiorre Crivelli, inkwizytor Mediolanu w latach 1521–1554, od 1544 był jednocześnie biskupem pomocniczym archidiecezji mediolańskiej. Za jego urzędowania problemem na północy Włoch stało się przenikanie idei reformacji, a pod względem politycznym Mediolan znalazł się pod władzą Hiszpanii. W 1538 opublikował lokalnie obowiązujący indeks ksiąg zakazanychTavuzzi, s. 240-241..
Utworzenie w 1542 Kongregacji Rzymskiej Inkwizycji (tzw. Święte Oficjum) przez papieża Pawła III nie miało początkowo bezpośredniego wpływu na trybunał mediolański, niemniej, w miarę postępowania procesu centralizacji działalności inkwizycyjnej we Włoszech, sytuacja ta stopniowo się zmieniała i trybunał ten stał się częścią struktur inkwizycji rzymskiej. Trudno wskazać jednak jakąś konkretną datę graniczną. Już w 1553 konflikt między inkwizytorem Crivellim a arcybiskupem Arcimboldim spowodował interwencję Kongregacji. Do Mediolanu przysłany został komisarz Inkwizycji Rzymskiej Bonaventura Castiglioni, który nie był dominikaninem. W 1558 papież Paweł IV zadecydował o odebraniu urzędu inkwizycji konwentualnym zakonnikom z S. Eustorgio i przekazaniu go obserwantom z konwentu S. Maria delle GrazieTavuzzi, s. 60;