Szkołą tą Emilian Konopczyński kierował do końca życia. Po jego śmierci w 1911 byli wychowankowie szkoły ufundowali nowy gmach szkolny przy ul. Sewerynów 4. Kamień węgielny wmurowano w fundamenty 3 września 1912, a rok później, 4 września 1913, zabrzmiał pierwszy dzwonek. Był to wówczas najnowocześniejszy budynek szkolny w Warszawie. Na czterech kondygnacjach budynku mieściło się 18 izb szkolnych, kilka sal i audytoriów specjalnych, sala aktowa, pokoje nauczycielskie, pomieszczenia dla administracji szkoły, gabinet lekarski oraz sala rekreacyjna, na poddaszu zlokalizowano specjalną salę do nauki rysunków i robót ręcznych, a na wieżyczce budynku – małe obserwatorium astronomiczne. W podziemiach umieszczono szatnię i salę gimnastyczną. W budynku znajdowało się też kilka mieszkań dla personelu szkoły. Przy budynku było obszerne podwórze, a na placu znajdującym się naprzeciwko urządzono boisko.
W 1919 szkoła została upaństwowiona i przemianowana na Gimnazjum im. Adama Mickiewicza. Uczęszczali do niej m.in.