Samochód musiał być przynajmniej dwumiejscowy; Grupa IV – specjalne samochody GT, których produkcja w ciągu 12 miesięcy przekraczała pięćset egzemplarzy. Dozwolony był duży zakres przeróbek pod kątem poprawy osiągów; Grupa V – prototypy sportowe oraz samochodowy sportowe grup II i IV z modyfikacjami przekraczającymi granice określone przepisami tych grup; Grupa VII – dwumiejscowe samochody wyścigowe; Grupa VIII – samochody wyścigowe formuły międzynarodowych (1, 2, 3); Grupa IX – samochody wyścigowe formuły wolnej oraz formuł narodowych. Samochody grup I–IV były dodatkowo podzielone na następujące klasy: Klasa 11 – gr. I, poj. do 850 cm³; Klasa 12 – gr. I, poj. do 1300 cm³; Klasa 13 – gr. I, poj. do 1600 cm³; Klasa 14 – gr. I, poj. pow. 1600 cm³; Klasa 21 – gr. II, poj. do 850 cm³; Klasa 22 – gr. II, poj. do 1300 cm³; Klasa 23 – gr. II, poj. do 1600 cm³; Klasa 24 – gr. II, poj. pow. 1600 cm³; Klasa 31 – gr. III i IV, poj. do 1600 cm³; Klasa 32 – gr. III i IV bez ograniczenia pojemności. Ponadto rozgrywano wszechklasy, czyli handicapowe wyścigi samochodów klas 11–32.