Elżbiecie Wielki Młyn pod Wąwolnicą w zamian za 200 korcy żyta, lub mąki rocznie. 1462–1469 tenutariuszem był Mikołaj Kazimierski z Ostrowa 1470–1480 miasto miało wówczas 10 1/2 łanów miejskich 75 łanów podmiejskich (Jan Długosz L.B. t. III s. 255). 1426 znany był Kiełcz z Wąwolnicy 1449 znany był Mikołaj Pul łaziebnik z Wąwolnicy 1453 szlachetny Bartosz z Pakosławia (powiat radomski) alias z Wąwolnicy 1463 Jadwiga dziedziczka z Węglna, żona Stanisława krawca z Wąwolnicy 1466 znana jest szlachetna Jadwiga siostra Stanisława Rarożka z Niezabitowa, żona Jana Biesa z Wąwolnicy 1470–1480 Długosz wymienia 75 łanów na przedmieściu (Jan Długosz L.B. II 568). Przedmieszczanie Wąwolniccy według Długosza: 1445–1448 szlachetny Jan Głogowiec 1449 Piotr Kot, siostrzeniec szlachetnego Imrama z Drzewc 1454 Andrzej Rybka 1458–1462 Wojciech Wróbel 1414 wójtostwo w posiadaniu Chwalisława z Jaszczowa 1417 Klemens były wójt z Wąwolnicy 1429 Michał wójt w Wawolnicy 1448 Kazimierz Jagiellończyk przenosi Wąwolnicę na prawo magdeburskie 1470–1480 do wójtostwa należy wieś Wojszyn (Jan Długosz L.B. III 72). 1518 Zygmunt I nadaje stację w Wąwolnicy Mikołajowi Firlejowi z Dąbrowicy [tenut. kazimierskiemu] na okres 2 lat. 1531–1453 wymiar pobieranego szosu 7 grzywien.