Młyn o 2 kołach (Rejestr Poborowy). 1557 gwałtowny pożar strawił gruntownie Wąwolnicę. Odbudowę miasta przeniesiono na nowy teren, poświadczający tę translację dokument królewski mówi o niedogodnej lokalizacji dawnego miasta ze względu na szczupły i nie sprzyjający regularnej zabudowie teren. Król polecił Janowi Firlejowi, dzierżawcy starostwa, odbudowanie miasta na innym miejscu i uwolnił mieszkańców na lat 6 od podatków i ceł. Miasto nie podniosło się do dawnej świetności. Zapewne straty po pożarze, a także rozwój Kazimierza i Lublina przyczynił się do tego stanu. 1564 w Wąwolnicy było 112 1/2 łanów dawnych miejskich i przedmiejskich 1569 Według registru poborowego z r 1569 miasto nie dało wcale szosu. 1676 z rejestrów podatkowych wiadomo że pogłówne płaci Gałęzowski od 79 mieszczan. 1764 Istnieje Wąwolnickie starostwo niegrodowe, podług lustracji z r. 1764, składało się z miasta Wąwolnicy i z wsi: Charz, Mareczki, Bartłomiejowice i Zawada. W 1771 r. posiadał je Stanisław Małachowski, wraz z żoną, Marią, z Potockich, którzy opłacali kwarty złotych polskich 1687 groszy 21, a hiberny zł polskich 441 groszy 17. Przez pewien czas posiadała je też królowa Bona. 1827 było w mieście 141 domów,1132 mieszkańców. 1857 było w Wąwolnicy 145 domów w tym 6 murowanych, 1426 mieszkańców w tym 404 żydów.