Imię nadane Anonimowi przez Lengnicha ocenił bardzo ostro Stanisław Kętrzyński w 1899 roku: pierwszym, który starał się postawić jakaś hypoteze co do autora kroniki, był jej pierwszy wydawca G. Lengnich. W przedmowie do źródeł, wydanych z kodeksu heilsberskiego, poświęca słów parę naszej kronice i jej autorowi. Z uwaga znajdującą się w tymże kodeksie (...) połączył on wiadomość z Długosza, o rocznikarzu. którego tenże „Martinus Gallicus” nazywa, i wysnuwa stąd wniosek, że autorem kroniki był Marcin, Gall z pochodzenia czyli Francuz. Nie zauważył jednak Lengnich, że cytowany autor u Długosza opisuje walki Lestka z Karolem Wielkim, a więc rzeczy, które nie znajdują się w naszej kronice. Ten nieszczęsny błąd Lengnicha powtarza się od wieku ciągle, i choć zupełnie nie usprawiedliwiony, dość często, zwłaszcza w podręcznikach, można się z nim spotkać.

Opinię Kętrzyńskiego podzieliła większość późniejszych wydawców, tłumaczy i historyków. Uznano, że Długosz używając imię "Marcin" nie miał na myśli autora Kroniki Polskiej lecz nieznanego, wymienionego jedynie przez niego i to tylko raz, Marcina Gallika.