Dwuobwodowy układ hamulcowy był wyposażony w dwie pompy główne. Były one połączone z pedałem hamulca za pomocą orczyka, tj. urządzenia umożliwiającego nierówny rozkład sił hamowania. Cylinderki i szczęki hamulcowe pochodziły od Wartburga. Bębny, wykonane ze stopu magnezu, miały wiele żeber celem dobrego chłodzenia i były umieszczone przy kołach samochodu. Ich średnica to 230 mm, natomiast szerokość szczęk była równa 50 mm.
Zbiornik paliwa miał 15 litrów pojemności. Było to związane z krótkimi dystansami krajowych wyścigów. Był on umieszczony bardzo nisko za siedzeniem kierowcy. Pozycja zbiornika poprawiała rozkład masy samochodu. Możliwe było również zastosowanie dodatkowego zbiornika, połączonego równolegle z pierwszym.
Karoserię wykonano z blachy aluminiowej. W przedniej części znajdowała się duża, okrągła, zamykana pokrywą luka. To rozwiązanie zapewniało dobry dostęp do akumulatora, mechanizmu kierowniczego, pedałów czy pomp hamulcowych. Tylna część karoserii była łatwo zdejmowalna, dzięki czemu łatwo było dostać się do układu napędowego i zawieszenia. Cechą charakterystyczną samochodu była niska, aerodynamiczna sylwetka.