Opisał grę również jako symulator architektury kooperacji. Mitch Dyer z serwisu IGN stwierdził, że gra jest trudna do opanowania i niesamowicie frustrująca. Za frustrujące uznał utratę postaci i większości jej postępów w wyniku zabójstw dokonywanych przez innych graczy oraz wyczyszczenie serwerów gry przez producentów gry. Dodał także, że w grze bywają chwile, które sprawiają, że gra jest niezapomniana, w przeciwieństwie do wielu innych gier i jest dla niego ciekawsza niż Minecraft, DayZ i inne gry, które go zainspirowały. Stwierdzi, że nieprzewidywalność rozgrywki jest wartościowym elementem i że pierwszy raz w życiu przeżył syndrom sztokholmski w grze komputerowej. Matt Cox z Rock, Paper, Shotgun zrecenzował ówczesną wersję eksperymentalną gry. Uznał, że mapy generowane proceduralnie są zbyt powtarzalne, aby doznawać momenty odkrycia. W porównaniu do poprzedniej wersji gry stwierdził, że jednym z zauważalnych ulepszeń jest wprowadzenie nowego systemu przeciwko oszustwom. Zauważył, że twórcy usprawnili budowanie bazy, dzięki czemu możliwe jest szybsze zebranie zasobów potrzebnych do zbudowania podstawowego schronienia i połączenia ich razem.