Od 31 sierpnia 1810 do 9 grudnia 1811 służył w 11. pułku ułanów Adama Potockiego – (syna Karoliny 1.voto Potockiej, 2. voto Stanisławowej Sołtykowej). O jego dokonaniach wojennych nic nie wiadomo.
Kariera i dorobek muzyczny Występował w Krakowie jako solista i w zespołach kameralnych, między innymi w kwartetach u biskupa Jana Pawła Woronicza. Dnia 28 marca 1824 wystąpił na koncercie dobroczynnym Towarzystwa Przyjaciół Muzyki. Prawdziwą jednak sławę uzyskał w warszawskich salonach jako kompozytor mazurów. Do Warszawy, gdzie mieszkała jego siostra Urszula Wielogłowska, przyjeżdżał co roku. Na stałe osiadł w Warszawie w r. 1827. Spośród wielu kompozycji Sołtyka, znanych jest około 40 mazurów, które ukazały się drukiem.
W 1827 r. Franciszek Mirecki w zbiorze „Mazury pour le piano” (Vienne) zamieścił kilka jego utworów. W Warszawie ukazały się między innymi: „Deux mazurs et une gallopade pour le pianoforte…” (1827),
Wydał ponadto: 6 nowych walców z introdukcją na skrzypcei „pianoforte” (1828), 5 „valses sentimentales et une mazure pour le pianoforte” (1828). W 1829 r.