W roku 1810 lub w latach 1814–1817 miała miejsce przebudowa obiektów szkolnych. Natomiast przed rokiem 1816, wzdłuż południowej pierzei placu, naprzeciwko katedry, wzniesiono także masywne boczne skrzydło narożnej kamienicy przy Rynku 2 (ul. Katedralnej 8). Budowlę tę zaznaczono na planie miasta z 1848 roku, a w późniejszym okresie przebudowano, w wyniku czego zatraciła swoje cechy stylistyczne.
W II poł. XIX wieku w południowej części placu powstał neorenesansowy lub klasycystyczny budynek narożny z placem Kazimierza Wielkiego, zaprojektowany przez budowniczego miejskiego Karola Polityńskiego bądź przez Adolfa J. Stapfa. W roku 1892, wedle projektu Janusza Rypuszyńskiego, dwie budowle znajdujące się we wschodniej pierzei placu, w tym jedną narożną z Rynkiem kamienicę, scalono i przebudowano, tworząc obiekt w stylu neobarokowym. Za owym budynkiem ciągnął się otoczony murem ogród sięgający ulicy Kapitulnej.
W listopadzie 1884 roku w południowej, czworobocznej części założenia, dzięki fundacji biskupa Józefa Alojzego Pukalskiego, umieszczono statuę z figurą Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. W latach 90.