Pomimo repudium dla swego pierwszego związku, prawdopodobnie już w listopadzie 991 roku poślubił Elvirę Garcíę (zm. 1055), córkę García Fernándeza, hrabiego Kastylii od 970 i Avy z Ribagorzy. Była ona regentką Leónu po przedwczesnej śmierci męża. Z tego związku narodziły się dzieci: Alfons V (ok. 994-1028), następca ojca na tronie Sancha Bermúdez, która w 1038 roku miała proces z możnymi z Lugo. Hrabia Oveco Bermúdez w 1042 odzyskał dla niej miasto Cauleo, które zdobył Bermudo II i należało do jego dzieci: Sanchy i synów, a które zajął pan Lugo. Teresa Bermúdez (zm. 25 kwietnia 1039), która miała ożenić się z władcą, który następnie zmarł po skonsumowaniu małżeństwa. Sugeruje się, że mógł to być Al-Mansur Ibn Abi Aamir (ok. 938 - zm. 1002) lub Abdullah z Toledo. Po śmierci męża została mniszką w klasztorze San Pelayo w Oviedo i przekazywała donacje razem z rodzeństwem; pochowano ją w klasztorze. (prawdopodobnie) Elvira Bermúdez, która jest wymieniona w dokumencie z 1017 roku, donacji dla klasztoru w Santiago de Compostela, gdzie wymieniona jest czwórka dzieci króla: "Adefonsus princeps, Sancia proles Ueremudi, Tarasia proles Ueremudi, Geloira proles Ueremudi…"
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bermudo II · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.