loi Lang, od nazwiska ówczesnego ministra kultury, Jacka Langa).

W Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej ceny ustalone przez wydawnictwa były obowiązujące we wszystkich księgarniach. W trakcie ustrojowej i gospodarczej transformacji nastąpiła liberalizacja rynku księgarskiego, w wyniku której sprzedawcy mogą samodzielnie decydować o cenach książek. Porozumienia branżowe narzucające przez wydawców cenę detaliczną są zabronione przez obowiązujące w Polsce prawo konkurencji. Próby wprowadzenia ustawy o stałej cenie książki były podejmowane w 2004 przez Instytut Książki, 2009 przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Księgarzy oraz w 2015 i 2017 przez Polską Izbę Książki.

Za i przeciw Rozwiązanie wzbudza kontrowersje i jest przedmiotem dyskusji prawodawców, prawników, ekonomistów oraz przedstawicieli branży księgarskiej i wydawniczej. W części krajów kontynentalnej Europy (Francja, Niemcy) ustawa o stałej cenie uznawana jest za ważne, elastyczne i efektywne narzędzie utrzymywania silnego i zrównoważonego rynku książki. W kręgu anglosaskim i skandynawskim idea jest często uznawana za irracjonalną i nieproduktywną, stojącą w sprzeczności wobec reguł gospodarki wolnorynkowej.