Na pierwszy rzut oka wielkość kielicha Cole’a może przypominać inne ogromne, kamienne przedmioty, pozostawione przez wcześniejsze istoty, zgodnie z grecką mitologią. Tytuł wybrany dla obrazu miał wywołać poczucie wielkiej odległości w czasie między stworzeniem tego naczynia do picia a obecnym wiekiem, kiedy ziemia jest zamieszkana wyłącznie przez ludzi. Nastrój retrospekcji, uroczystej zadumy, melancholii jest wzmocniony przez zachodzące słońce, romantyczny symbol upływającego czasu. W dodatku do tej poetyki, jednak obraz mitycznego kielicha, samotnie stojącego na tle odległego krajobrazu, jest przedstawiony z tak nieodpartą siłą, że staje się symbolem.
Obraz jako taki zdaje się sugerować interpretację kosmologiczną. Z jednej strony mógłby być porównany do grisaille na zewnętrznej stronie skrzydeł tryptyku Hieronima Boscha Ogród rozkoszy ziemskich, czy raczej świata po Potopie (według sugestii Ernsta Gombricha). Jednak czara kielicha na obrazie Cole’a nie stanowi nawet połowy przezroczystej sfery z dzieła Boscha, a odnośne role ziemi i wody zostały odwrócone. Ponadto płótno Cole’a nie zawiera wizerunku Boga-Ojca w narożniku (jak u Boscha), w celu nadania dziełu religijnej symboliki.