Tę ideę architekt przedstawił w artykule opublikowanym w czasie trwania wystawy: Dzięki wspólnym zieleńcom, korytarzom, wspólnym pomieszczeniom, ogrodom dachowym i urządzeniom gospodarczym można zrekompensować ciasnotę indywidualnego mieszkania, zamienić beznadzieję egzystencji w ciasnym mieszkaniu w krętej czynszowej kamienicy ze źle wietrzoną klatką schodową w żyjącą i świadomą wspólnotę.
W pierwotnych planach dom ten miał być o kilka pięter wyższy, dlatego nosił nazwę Turmhaus (wieżowiec) lub Hochhaus (wysokościowiec), Rading dzielił z wieloma innymi architektami z nurtu Neues Bauen fascynację amerykańskimi drapaczami chmur, dlatego chciał przeszczepić na niemiecki grunt ideę wielopiętrowych domów mieszkalnych. Nie są jednak znane szkice czy rysunki przedstawiające dom według pierwotnej koncepcji. Źródła w tej kwestii nie są zgodne, niektóre podają, że miał mieć on sześć pięter wysokości, inne mówią o dziesięciu. Nie są też jasne okoliczności, które zmusiły architekta do zmiany projektu. Mówi się między innymi o osobistej niechęci ówczesnego Miejskiego Dyrektora do spraw Budownictwa Fritza Behrendta, który był przeciwnikiem zorganizowania wystawy, przepisach budowlanych nie pozwalających na wznoszenie tak wysokich budynków mieszkalnych oraz o ograniczeniu środków na wystawę.