W czasie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) w 1654 roku wieś została spalona przez Rosjan. Kolejnym właścicielem majątku był Wojciech (Albrycht) Konstanty (syn Krzysztofa, zmarły w 1675 roku), oboźny wielki litewski (możliwe, że to on odzyskał Boczejków, żeniąc się z Anną, córką Emmanuela Kantakuzena). Syn Wojciecha i Anny, Hipolit Konstanty (zm. w 1712 roku), starosta opeski zrzekł się majątku na rzecz swego brata, Karola.
W 1675 roku wybudowano tu cerkiew Przemienienia Pańskiego (została zniszczona po 1930 roku). W 1692 roku we wsi mieszkało 45 rodzin.
Karol w czasie wojny domowej na Litwie w 1700 roku opowiedział się po stronie Sapiehów i po przegranej bitwie pod Olkienikami musiał emigrować, oddał więc znów Boczejków Hipolitowi, po którym majątek dziedziczył jego syn Feliks Nikodem (zm. w 1745 roku), starosta mścisławski. Jego syn Jan (zm. w 1764 roku) został oskarżony o zabójstwo swojego teścia, Józefa Strutyńskiego, wkrótce później zginął w czasie ucieczki w Opsie. Majątek Ciechanowieckich został w związku z tym w znacznej mierze skonfiskowany, a pozostałość, obejmującą m.in. Boczejków (około 1/5 dotychczasowych dóbr, obejmująca ciągle 3 miasteczka, około stu folwarków, i inne dobra) odziedziczył młodszy brat Jana, Józef Ciechanowiecki (zm. w 1801 roku).