Większość okrętów otrzymała nazwy związaną z głównymi darczyńcami, którzy je sfinansowali. W przypadku dwóch zbudowanych ze składek z różnych źródeł, nazwy pochodziły od torpedowców zatopionych w czasie obrony Port Artur. Zamówienie na pierwsze cztery okręty złożono roku, na kolejne dwa roku, a ostatnią parę zamówiono roku.
Opis techniczny Stan przy wejściu do służby Wyporność standardowa jednostek wynosiła 500 ton. Okręty były długie na 73,2 metra (między pionami 70 metrów) i szerokie na 7,23 metra (7,14 m na linii wodnej). Największa odległość między stępką a pokładem wynosiła 4,4 metra, z czego średnio 2,3 metra było zanurzone. Kadłub nitowany, stalowy. Wręgi rozmieszczone co pół metra (poza maszynownią) miały wymiary 65 × 50 × 5 mm i 55 × 45 × 5 mm.