Okręt napędzały dwie maszyny parowe potrójnego rozprężenia o pionowych cylindrach. W dwóch przedziałach znajdowały się łącznie cztery opłomkowe kotły parowe systemu Normana, o ciśnieniu roboczym 16 atmosfer. Dwie trójłopatowe śruby miały średnicę 2,8 metra i skok 2,63 metra każda. Przy 350 obrotach na minutę siłownia nominalnie powinna osiągać 6200 KM, co przełożyć się miało na prędkość 25 węzłów. Wartości te w rzeczywistości były jednak nieco wyższe, różne dla poszczególnych jednostek typu. Prędkość ekonomiczna to w zależności od jednostki 9–12 węzłów. Zapas 80 ton węgla pozwalał jednostkom przebyć 600 mil morskich z prędkością ekonomiczną, lub 200 mil morskich z maksymalną. Dwa turbogeneratory o mocy po 16 kW i napięciu 105 V zasilały w energię elektryczną okrętową radiostację, oświetlenie i dwa reflektory bojowe (średnica 60 cm).
Główną artylerię okrętów stanowiły dwa działa kalibru 75 mm z zapasem 320 pocisków. Uzupełniały ją cztery działa kalibru 57 mm z zapasem 1080 pocisków oraz dwa karabiny maszynowe Maxim kalibru 7,62 mm. Działa większego kalibru zamontowane były pojedynczo na dziobie i rufie okrętu, zaś pozostałe ustawiono symetrycznie w środkowej części obu burt. Do montowania Maximów przygotowano cztery cokoły.