W odpowiedzi na wzmożoną aktywność Brytyjczyków w basenie Oceanu Indyjskiego i opór mieszkańców Île de France wobec nakazu zniesienia niewolnictwa wydanego przez Zgromadzenie Narodowe, Francuzi skierowali tam na początku 1796 roku eskadrę fregat. Siły te, dowodzone przez de Sercey, składały się początkowo z trzech fregat, ale wkrótce dołączyły kolejne trzy, tworząc razem silny zespół uderzeniowy. Po uzupełnieniu w lipcu zapasów na Île de France, fregaty de Sercey zaczęły patrolować wybrzeża Cejlonu, zniechęcone do zaatakowania nie bronionych portów brytyjskich w Indiach mylną informacją, że okręty wojenne przeciwnika kotwiczą na redzie Kalkuty. Następnie de Sercey skierował swe okręty na wschód, chcąc uderzyć na port w George Town na wyspie Penang, ale 9 września uniemożliwiło mu to nierozstrzygnięte starcie z eskadrą brytyjską na północny zachód od Sumatry. Francuzi spędzili kilka miesięcy w zacisznej przystani w Batawii.