Zasady te obowiązywały aż do momentu przybycia do Petersburga Auguste Poireau.
XIX wiek Za panowania Aleksandra I balet rosyjski przechodził okres rozkwitu, osiągając szczytową formę. Sukces grupy baletowej w tym czasie zawdzięcza się przede wszystkim francuskiemu choreografowi Charles’owi Didelot, który przybył do Rosji w 1801 roku. Pod jego kierownictwem wśród rosyjskich tancerzy baletowych zaczęły błyszczeć takie gwiazdy jak Maria Daniłowa, Awdotja Istomina, Anastasija Lichutina, Peter Didier, Nikołaj Goltz, Jekaterina Teleszowa i Wiera Zubowa. W tym czasie balet rosyjski osiągnął niebywałą popularność, także dzięki Derżawinowi, Puszkinowi i Gribojedowi, którzy rekomendowali balety Didelot i jego uczniów – Istominę i Teleszową.
Za rządów Mikołaja I balet nadal święcił triumfy dzięki choreografowi Charles’owi Didelot i utrzymywał dominującą pozycję w stosunku do innych rodzajów sztuk performatywnych. Balet wchłaniał wszystkie uwagi administracji teatru. Car Mikołaj I kochał balet i praktycznie nigdy nie opuścił ani jednego przedstawienia. W 1831 Didelot, z powodu konfliktu z dyrektorem teatru, księciem Gagarinem, opuścił scenę Petersburga. Jego odejście silne odbiło się na balecie rosyjskim. Wkrótce na deskach petersburskiego teatru zaczęła błyszczeć gwiazda europejskiego baletu, primabalerina Maria Taglioni.