W lutym 1975 roku separatyści otoczyli Asmarę będącą stolicą Erytrei. Siły rebeliantów dokonały przeistoczenia sił partyzanckich w regularną armię. Bitwa o stolicę zakończyła się klęską buntowników, którzy stracili w niej setki żołnierzy. Walki o miasto rozpoczęły nowy etap wojny o niepodległość.
Derg ogłosił mobilizację, w ramach której powołano do armii setki tysięcy chłopów. W marcu 1976 roku do Erytrei wysłano sto tysięcy chłopów uzbrojonych w przestarzałe karabiny. Celem ekspedycji było stłumienie erytrejskiego separatyzmu. Żołnierze nie dotarli nawet do granicy Erytrei, zaatakowani na terenie prowincji Tigraj przez sprzymierzony z Erytrejczykami Tigrajski Ludowy Front Wyzwolenia. Resztki ekspedycji rozbiły oddziały EPFL w okolicy Zalambesa. Fiasko rządowej kampanii skłoniło Derg do ponownych negocjacji. 16 maja 1976 roku wojskowi ogłosili dziesięciopunktowy plan pokojowy, opierający się na amnestii i rehabilitacji buntowników oraz na utworzeniu autonomii erytrejskiej w ramach federacji. Plan nie wszedł w życie ze względu na twardą postawę separatystów. Niepodległościowcy ponadto wykorzystując rzekomo skruszonych rebeliantów umieścili w oddziałach etiopskich własnych szpiegów.