Curtin, któremu doradzał MacArthur, 16 listopada odmownie odpowiedział Rooseveltowi i ponownie zażądał powrotu dywizji do domu.

21 listopada dowódca 9 Dywizji, generał major Leslie Morshead, został poinformowany przez generała Harolda Alexandra, naczelnego dowódcę sił alianckich na Bliskim Wschodzie, że zapadła decyzja o odesłaniu dywizji do Australii. 2 grudnia Churchill powiadomił rząd australijski, że zaproponował Rooseveltowi odesłanie 9 Dywizji tłumacząc mu, że przerzucenie amerykańskiej dywizji do Australii będzie równoznaczne ze zmniejszeniem sił anglo-amerykańskich w Afryce Północnej o trzydzieści tysięcy ludzi. W tej samej depeszy Churchill oświadczył, że wobec braku statków transportowych ciężki sprzęt 9 Dywizji powinien zostać na Bliskim Wschodzie. 3 grudnia Roosevelt ponownie napisał do Curtina proponując, by 9 Dywizja jednak pozostała na Bliskim Wschodzie do czasu ostatecznego rozprawienia się z siłami Osi w Afryce Północnej. Dodał też, że do Australii zostanie wysłana w grudniu 25 Dywizja US Army. Otrzymawszy te informacje rząd australijski zapytał Blameya i MacArthura, czy niezbędne jest, by 9 Dywizja wróciła ze swym ciężkim sprzętem.