Obaj zapewnili, że gdy tylko jednostka przybędzie do Australii otrzyma z zasobów amerykańskich wszystko, czego jej będzie trzeba.
Curtin odpowiedział Churchillowi i Rooseveltowi 8 grudnia. Raz jeszcze podkreślił potrzebę jak najszybszego powrotu 9 Dywizji, w celu uzupełnienia strat poniesionych przez armię australijską wskutek chorób tropikalnych i przygotowania żołnierzy do działań na Pacyfiku. Jednocześnie zgodził się na pozostawienie na Bliskim Wschodzie ciężkiego uzbrojenia i sprzętu, a prosił tylko, by żołnierze mogli wrócić z tym, co będzie niezbędne do szybkiego włączenia się do walk na południowo-zachodnim Pacyfiku. To zakończyło wszelkie rozmowy i 15 grudnia Churchill poinformował Curtina, że statki do przewiezienia żołnierzy z lekkim uzbrojeniem i sprzętem będą dostępne pod koniec stycznia 1943 roku.
Przygotowania thumb|9 Dywizja podczas defilady 22 grudnia w Gazie Działania 9 Dywizji na Bliskim Wschodzie zakończyły się po II bitwie pod El Alamein, 5 listopada 1942 roku. 30 listopada jej pododdziały zaczęły przemieszczać się do Palestyny; ostatnie dotarły na miejsce 9 grudnia. Po rozlokowaniu się w obozach znajdujących się pomiędzy Gazą a Kastiną, 9 Dywizja rozpoczęła odbudowę struktury i ćwiczenia;