Photometric method for determining surface orientation from multiple images, „Optical Engineerings” 19, I, 139–144., zbiorem danych wejściowych był zestaw trzech obrazów płaskich (w skrócie obrazów 2D), pozyskiwanych odpowiednio, przy aktywacji, kolejno i pojedynczo nad powierzchnią badaną – trzech, punktowych w założeniach źródeł światła.
Punktowy charakter zastosowanych źródeł światła, w praktyce zazwyczaj oznacza – brak istotnej rozciągłości geometrycznej tych źródeł, względem: rozmiarów wycinka powierzchni badanej, odległości umiejscowienia tych źródeł nad powierzchnią badaną, od wybranego wycinka powierzchni badanej.
mały|400px|Przedstawienie po lewej: geometrii kątów: oraz orientacji wektorów – normalnego do powierzchni rzutowania promieni światła – kierunku obserwacji – po prawej: zasada określania składowych wektora normalnego do powierzchni, w oparciu od dwie składowe {p, q} wektorowego pola gradientu
Uwzględniając powyższe dwa wymogi, otrzymuje się zgrubną równoległość wiązki rzutowanych promieni światła, dla każdego spośród aktywowanych źródeł.