Ostatnie lata i śmierć W 1930 cierpiący na gruźlicę Szymanowski na stałe zamieszkał w wynajmowanej willi „Atma” w Zakopanem (obecnie Oddział Muzeum Narodowego w Krakowie), skąd kierował Wyższą Szkołą Muzyczną w Warszawie (1930–1931) oraz często wyjeżdżał na leczenie do szwajcarskich sanatoriów. Gruźlica zaatakowała gardło kompozytora, wskutek czego Szymanowski nie był w stanie niczego jeść. Zmarł 29 marca 1937 w czasie snu, w klinice Du Signal w Lozannie. Jego uroczystości pogrzebowe trwały od 30 marca do 7 kwietnia 1937 roku objęły trasę z zagranicy przez Polskę, a główne miejsca pożegnania to:
Lozanna i Bazylea - miejsce zgonu oraz początek kolejowej drogi powrotnej trumny do kraju. Warszawa - trumna nawiedziła stolicę, gdzie żegnano go m.in. w Konserwatorium oraz w kościele Świętego Krzyża. Chór i Orkiestra Polskiego Radia pod dyrekcją Mieczysława Mierzejewskiego wykonała dzieło Szymanowskiego inspirowane muzyką kurpiowską, Stabat Mater op. 53. Całe wykonanie dzieła było transmitowane przez radio na całą Polskę. Po uroczystościach warszawskich, trumna z ciałem kompozytora została przewieziona do Krakowa. Kraków - miejsce głównego uroczystego nabożeństwa żałobnego, które odbyło się 7 kwietnia 1937 roku w kościele Mariackim. Kompozytor został pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce.