Praktycznym celem twórców było szkolenie języka literackiego za pomocą klasycznych form. Większość wydawnictw stanowiły publikacje o tematyce religijnej i moralizatorskiej, kalendarze i gramatyki. Ostatecznie, literatura słoweńska tej epoki nie wydała znaczących dzieł.
Romantyzm Kultura słoweńska rozwinęła się pod wpływem haseł romantycznych z powodu zwiększonego zainteresowała Słoweńców dziejami swojego narodu oraz tematyką ludową. Przeszkodą było rozbicie narodu pomiędzy różne kraje, brak wiodącego ośrodka literackiego oraz brak ujednoliconej pisowni. Od 1838 słoweńscy działacze narodowi starali się przekonać cenzurę Cesarstwa Austrii do wydania zgody na działalność czasopisma w ich języku (wcześniej cenzura pozwalała jedynie na sporadyczne publikacje twórczości słoweńskojęzycznych autorów w prasie niemieckojęzycznej). Pierwszą taką gazetą był almanach Kranjska čbelica (pol. Krańska Pszczółka), który ukazywał się w latach 1830-1833, zaś jego wydawcą i redaktorem naczelnym był bibliotekarz Miha Kastelic. Wokół pisma skupiła się grupa literatów, których nieformalnym liderem był Matija Čop. Większe znaczenia miały jednak Novice (pierwotny tytuł brzmiał Kmetijske in rokodelske novice) poświęcone początkowo wyłącznie sprawom gospodarczym, następnie zaś obejmujące swoją tematyką również literaturę i naukę.