Przyjmuje się, że modelami dla dwóch postaci świętych byli artyści: św. Jerzego – malarz Tadeusz Makowski, a św. Michała – uczeń Mehoffera, Wojciech Jastrzębowski.

W 1896 Mehoffer ukończył prace nad projektem polichromii tryforiów do kościoła Mariackiego w Krakowie. Wtedy też powstał dekoracyjny obraz Śpiewaczka (1896), przedstawiający Wandę Janakowską na tle wzorzystych zasłon. Mehoffer umieścił w Śpiewaczce własny autoportret wśród towarzystwa podpatrującego śpiewaczkę zza zasłony. Śpiewaczka była wystawiana w 1898 w Wiedniu, doczekała się też pozytywnych opinii krytyków i porównań do stylu Jamesa McNeilla Whistlera. Także w 1896 Mehoffer sformułował dojrzały manifest O sztuce i jej stosunku do natury, w którym postulował odrzucenie naśladownictwa przyrody na rzecz przedstawiania jej zgodnie z własnym temperamentem twórczym i umiejętnościami. Zdaniem Mehoffera artysta powinien osiągać ideał i prawdę, pomijając naśladownictwo natury i usuwając zbędne szczegóły na rzecz podkreślenia własnego stylu. W następnym roku namalował kolejny portret Wandy Janakowskiej, odgrywającej tym razem rolę Safony (Muza);