Był to okres, kiedy Argentyńczyk prezentował swoją najwyższą dyspozycję w karierze. Choć niejednokrotnie sugerował, że najlepiej czuje się w roli , z uwagi na dużą konkurencję na pozycji numer 10 występował najczęściej jako , rzadziej . Skuteczna, a jednocześnie widowiskowa gra przyniosła Hernándezowi powszechne uznanie i opinię największej gwiazdy ligi, jak również liczne wyróżnienia z nominacją do tytułu Zawodnika Roku według IRB włącznie. Prasa, nie tylko francuska, określała go jako „najlepszego obrońcę we Francji”, „najlepszego zawodnika ataku na świecie”, czy wręcz „najlepszego rugbystę na świecie”. Wówczas też nadano mu przydomek „el Mago” (Magik).
Wobec narastających wątpliwości dotyczących jego przyszłości, w październiku 2007 roku Argentyńczyk potwierdził, że w rozpoczynającym się sezonie nadal będzie reprezentował barwy Stade Français. Mimo tego wiosną 2008 roku Hernández oznajmił, że chciałby przenieść się do angielskiego zespołu Leicester Tigers, którego szkoleniowcem był wówczas Marcelo Loffreda, były selekcjoner reprezentacji Argentyny, a który to klub już wcześniej interesował się pozyskaniem zawodnika.