Samo sanktuarium używane na pustyni mogło mieć znacznie prostszy kształt.
Przybytek właściwy Układ konstrukcyjny Namiotu Spotkania był wykonany z pokrytych złotem desek z drewna akacjowego. Deski miały wymiary 10 łokci × 1,5 łokcia. Czterdzieści z tych desek było osadzone w srebrnych podstawach i było połączonych srebrnymi czopami. Deski te tworzyły szczelne ogrodzenie z trzech stron: od południa, od zachodu (z tyłu sanktuarium) i od północy (ww. 18–23). Strona wschodnia nie była wykonana z desek, ale jedynie z zasłony. Deski były łączone za pomocą poprzeczek wykonanych z drzewa akacjowego i także pokrytych złotem.
Namiot Spotkania był pokryty dziesięcioma gobelinowymi brytami trójkolorowego bisioru najwyższej jakości, ozdobionymi cherubinami. W tkaninie dominowały odcienie barwy czerwonej: fioletowy i czerwona purpura, karmazyn. Każdy z tych brytów miał taki sam wymiar (28 łokci długości i 4 łokcie szerokości). Każde pięć tkanin było połączone razem ze sobą. Na krawędziach tych dwóch scalonych tkanin przyszyto po 50 wstążek i złotych kółek.