Parametr Tłumaczenie semantyczne Tłumaczenie komunikacyjne 1. Nacisk na tłumacza/odbiorcę Nacisk położony na proces myślowy tłumacza jako osoby indywidualnej. Tłumacz powinien pomóc odbiorcy odczytać konotacje jeśli stanowią ważny element przekazu. Subiektywne, akcent położony na czytelnika tekstu docelowego, zorientowane na specyficzny język i kulturę. 2. Kultura Pozostaje w kontekście kultury oryginału. Przekazuje elementy obcej kultury do kultury docelowej. 3. Czas, pochodzenie Nie jest zdeterminowane przez żaden czas ani przestrzeń lokalną. Powinno być tworzone od nowa dla nowych pokoleń. Ulotne, zakorzenione we własnym współczesnym sobie kontekście. 4. Relacja do tekstu źródłowego Zawsze podrzędne w stosunku do oryginału, możliwa utrata znaczenia zawartego w tekście źródłowym. Może być „lepsze” niż tekst oryginalny. Nabiera siły i jasności, nawet pomimo utraty treści semantycznej. 5. Użycie formy języka źródłowego Jeśli normy języka źródłowego odbiegają od norm języka docelowego, należy je zastąpić w tekście docelowym. Zasadą jest „lojalność” wobec autora oryginału. Utrzymany szacunek dla formy języka źródłowego, ale przeważa „lojalność” wobec norm języka docelowego. 6. Forma języka docelowego Szczegółowa, kompleksowa, skoncentrowana. Tendencje do „wzbogacania” tłumaczenia (overtranslation).