mieszanie pigmentów odbija wszystkie niezaabsorbowane częstotliwości). Zatem mieszanie pigmentów niebiesko-zielonych, fioletowo-czerwonych i żółtych (subtraktywnych kolorów podstawowych) daje kolor zbliżony do czarnego. I odwrotnie, gdy kolory generowane przez źródła światła są mieszane, połączenie wiązek światła trzech kolorów – czerwonego, zielonego i niebieskiego – daje światło zbliżone do białego, ponieważ reprezentowane jest całe spektrum widzialnych częstotliwości. System ten jest wykorzystywany na przykład w ekranach telewizyjnych.
Aby przedstawić emocje, rytm i ruch w swoich obrazach, malarze neoimpresjonistyczni posługiwali się teorią linii i kolorów. Linie skierowane ku górze w połączeniu z ciepłymi kolorami wyrażają radość i szczęście, podczas gdy linie opadające w zimnych i ciemnych kolorach odzwierciedlają uczucie smutku.
Georges Roque badał niejasności i wieloznaczności tej teorii, wykazując, że jaśniejsze kolory uzyskuje się poprzez optyczne (addytywne) mieszanie, podczas gdy w malarstwie stosuje się pigmenty subtraktywne. Mylił w swoim wywodzie dwa sprzeczne efekty: jednoczesny kontrast kolorów obserwowany, gdy kolorowe obszary mają pewną wielkość, oraz fuzję kolorów obserwowaną, gdy są one małe, jak w gobelinach.
Przypisy
Bibliografia
.
Powiązane artykuły Postimpresjonizm Prawo Chevreula dotyczące jednoczesnego kontrastu kolorów Tachizm