W maju 1925 wrócił do ZSRR, w 1930 ukończył Komunistyczny Uniwersytet Mniejszości Narodowych Zachodu im. Juliana Marchlewskiego, następnie od maja 1930 pracował w Zarządzie GPU Białoruskiej SRR, był pełnomocnikiem Wydziału Specjalnego OGPU/NKWD 5 Korpusu Piechoty w Bobrujsku, zajmował się doborem kadr partyzanckich na wypadek wojny.

Od stycznia 1936 naczelnik odcinka na budowie kanału Wołga-Moskwa, od stycznia 1937 do stycznia 1938 uczestnik wojny domowej w Hiszpanii, dowódca grupy dywersyjno-wywiadowczej, po powrocie słuchacz kursów przy Wydziale Specjalnym NKWD ZSRR w Moskwie, od lutego 1939 do lipca 1940 pomocnik rektora Czkałowskiego Instytutu Rolniczego. Od lipca 1940 do marca 1941 funkcjonariusz Wydziału V GUGB NKWD ZSRR, od marca 1941 do marca 1942 delegowany służbowo do Chin pod przykrywką szefa grupy geologicznej, po powrocie do ZSRR skierowany do IV Zarządu NKWD ZSRR. Od października 1942 brał udział w wojnie z Niemcami, działał na tyłach wroga w Puszczy Białowieskiej, dowodził oddziałem specjalnego przeznaczenia „Sokoły” działającym w obwodzie baranowickim, który w 1943 liczył ponad 350 bojców.