wartości stężenia azotanów, której wartość graniczna jest określona w tzw. dyrektywie piciowej (80/778/WE). Takie podejście jednak jest nieuzasadnione, gdyż wymogi prawa dotyczącego wód użytkowych nie są w bezpośredni sposób związane w warunkami stanu ekologicznego.
Jedynie biologiczne elementy jakości są oceniane w skali pięcioklasowej. Elementy hydromorfologiczne są zdefiniowane właściwie tylko w zakresie stanu bardzo dobrego, a fizykochemiczne ponadto stanu dobrego. Zakłada się przy tym, że ich rola jako elementów wspierających polega jedynie na wspieraniu funkcji biocenoz. Zgodnie z tym podejściem klasyfikacja elementów hydromorfologicznych może przyjmować jedynie dwie wartości – stan bardzo dobry lub poniżej tego stanu. W innym przypadku mogłoby dojść do wewnętrznej sprzeczności, gdyby ocena stanu elementów hydromorfologicznych była inna niż elementów biologicznych, podczas gdy z definicji powinna być taka sama. Podobnie jest w przypadku elementów fizykochemicznych, przy czym w ich przypadku możliwe jest uzyskanie trzech klas stanu: bardzo dobrego, dobrego lub poniżej dobrego. W praktyce oznacza to, że gdy elementy biologiczne osiągają stan umiarkowany lub słabszy, ocena elementów wspierających nie ma wpływu na ocenę stanu ekologicznego.