Stefan Papée (ur. 10 kwietnia 1897 w Krakowie, zm. 23 kwietnia 1981 tamże) – polski dziennikarz i krytyk teatralny oraz pedagog.
Życiorys Uczęszczał do klasycznego gimnazjum w Krakowie. Maturę zdał w 1915. Początkowo zamierzał zostać aktorem teatralnym, w związku z czym uczęszczał do krakowskiej szkoły teatralnej prowadzonej przez Kazimierza Gabryelskiego. Naukę przerwał po krytyce jego gry przez Ludwika Solskiego (Papée miał być według niego zbyt impulsywny i „uczuciowy” na dobrego aktora). Podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, nie tracąc jednak zainteresowania teatrem, czego wyrazem były recenzje pisane w czasopismach „Na przełomie” i „Czas”. W 1919 uzyskał stopień doktora nauk filozofii na podstawie pracy Komizm i humor w twórczości Henryka Sienkiewicza. Po rocznej pracy w Radomsku jako nauczyciel polonista, w 1920 przeniósł się do Poznania, gdzie do 1922 był lektorem języka polskiego na Uniwersytecie Poznańskim oraz organizował szkolne przedstawienia gimnazjalne. Podczas Powszechnej Wystawy Krajowej w 1929 kierował szkolnymi przedstawieniami teatralnymi z całej Polski.